Veel leidinggevenden en collega’s weten in grote lijnen wat neurodiversiteit inhoudt, maar kunnen zich moeilijk voorstellen wat het op een gewone werkdag betekent. In mijn workshops en adviezen voor Divergentia gebruik ik daarom mijn eigen ervaringen als autistische vrouw. In deze blog licht ik toe waarom ik voor deze werkwijze kies, en hoe ik ervoor zorg dat mijn persoonlijke ervaring en mijn vakkennis als psycholoog elkaar aanvullen.

Van uitval naar Divergentia

Na mijn afstuderen heb ik bij verschillende organisaties gewerkt. Het werk lukte inhoudelijk goed, maar het kostte mij veel energie en ging gepaard met veel stress. Ik bleef doorzetten, tot ik uitviel. In het diagnosetraject dat daarop volgde, werd duidelijk dat ik autistisch ben. Ik begon te begrijpen waarom werken in een organisatie voor mij zo belastend was. Ook zag ik in dat kleine aanpassingen door een werkgever veel hadden kunnen schelen. Vanuit de overtuiging dat organisaties een eigen verantwoordelijkheid hebben om toegankelijk te zijn voor neurodivergente medewerkers, heb ik samen met mijn vader Divergentia opgericht.

Wat een voorbeeld zichtbaar maakt

De belasting die autistische medewerkers ervaren, zit vaak in situaties die voor collega’s vanzelfsprekend zijn. Een persoonlijk voorbeeld dat ik regelmatig in workshops gebruik, gaat over de deuren op een kantoor waar ik werkte. Mijn werkplek lag aan het eind van een lange gang. De deuren waar ik ’s ochtends langsliep, stonden halfopen. Dat riep bij mij vragen op. Werd ik geacht om mijn collega’s te groeten, ook als ik daarvoor een deur verder moest openen? En hoe zou het overkomen als ik zonder groet doorliep? Deelnemers reageren hier vaak met herkenning of verbazing op. Dit voorbeeld laat zien dat een alledaagse situatie veel stress kan veroorzaken, zonder dat collega’s of leidinggevenden het merken.

Ervaringsdeskundige en psycholoog

Mijn ervaring is de ervaring van één autistische vrouw, terwijl neurodivergente mensen onderling sterk verschillen. Persoonlijke voorbeelden gebruik ik daarom als vertrekpunt. In mijn workshops verbind ik ze met wat er uit onderzoek bekend is over neurodiversiteit en met wat wij bij Divergentia in organisaties tegenkomen. Zo wordt per voorbeeld duidelijk wat breder herkenbaar is en wat vooral voor mij geldt.

Wat organisaties hiermee kunnen

De concrete, persoonlijke voorbeelden die ik geef, helpen deelnemers in te zien dat de belasting vaak in een opstapeling van kleine, alledaagse situaties zit. Dat betekent ook dat je als werkgever met relatief kleine aanpassingen een verschil kunt maken. Bijvoorbeeld:

• Vraag medewerkers naar concrete situaties die energie kosten, in plaats van naar algemene behoeften.
• Geef medewerkers de ruimte om aan te geven wat zij nodig hebben, zoals een rustige werkplek of een koptelefoon, zonder dat zij daarvoor een uitleg of diagnose hoeven te geven.
• Wijs een buddy aan die vragen over ongeschreven regels kan beantwoorden, zoals de vraag wanneer je bij een collega binnenloopt.

Wil jij een toegankelijkere werkvloer?

Divergentia begeleidt organisaties met workshops, trainingen, e-learnings en advies, waarin ervaringsdeskundigheid en vakkennis samenkomen. Neem contact met ons op om te bespreken wat bij jouw organisatie past.